0122

⬢⬢⬢

ตอนที่ 122 เฒ่าเฮย?

“หึ...”

เห็นฉากนี้ผมก็อดขำออกมาไม่ได้ ก่อนจะพูดต่อว่า “ไม่เป็นไร! ให้รับไว้ก็รับไปเถอะ คนอย่างผมไม่เคยชอบเอาเปรียบใคร!”

พูดจบผมก็ไม่รอช้า ยัดเงินกระดาษปรโลกในมือใส่มืออีกฝ่ายทันที ก่อนจะพูดต่อว่า “จริงสิ! วันนี้เพิ่งเป็นครั้งแรกที่ผมมาที่นี่ ถ้าคุณพอมีเวลา เล่าเรื่องของโรงเตี๊ยมส่งวิญญาณกับพี่ชายคนโตของผมให้ฟังหน่อยได้ไหม?”

“ขอบคุณท่านมาก!”

เห็นผมยืนกรานหนักแน่น เสี่ยวซือคนนั้นจึงไม่ลังเลอีกต่อไป เขารับเงินกระดาษปรโลกจากมือผมด้วยสีหน้าปลาบปลื้ม ก่อนจะเริ่มแนะนำเรื่องเกี่ยวกับ “โรงเตี๊ยมส่งวิญญาณ” และไป๋อู๋ฉางให้ผมฟังอย่างคร่าว ๆ