เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 108 อาจารย์! ไอ้แก่น่าตาย!
“หือ? นี่คือ...”
สิ้นเสียงพูด ตัวผมก็เกิดความกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันที ในหัวพลันนึกถึงจางเสี่ยวเหล่ยที่เคยเจอในถ้ำงูอย่างไม่ได้ตั้งใจ รวมถึงเรื่องที่เคยรับปากเขาไว้ว่าจะนำหยกโลหิตนั้นไปมอบให้จางไป๋จู๋แห่งเขาหลงหู่
หากอาจารย์พูดเช่นนี้ มิเท่ากับว่าผมเองก็ติดค้างเหตุผลกรรมกับจางเสี่ยวเหล่ยด้วยหรือ?
“พอได้แล้ว!”
กำลังสงสัยกังขาอยู่นั้น อาจารย์ก็กล่าวต่อทันที “รีบลงมาได้แล้ว ฉันเกือบจะถึงใต้ตึกเธอแล้ว มีธุระจะคุยด้วย!”
“ได้! ผมจะรีบลงไปครับ!”
ต่อให้เขาไม่เรียก ผมเองก็ตั้งใจจะหาเวลาคุยกับเขาอยู่แล้ว แถมยังเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับจางเสี่ยวเหล่ยพอดี!
ตามคำกล่าวที่ว่า “เป็นอาจารย์เพียงหนึ่งวัน เปรียบดั่งเป็นพ่อชั่วชีวิต” ในเมื่อผมยอมรับเขาเป็นอาจารย์แล้ว ก็ไม่มีความจำเป็นต้องปิดบังเรื่องบางอย่างไว้อีก