0067

⬢⬢⬢

ตอนที่ 67 เขาหลงหู่?

“ไอ้สารเลว!”

ผมขบเขี้ยวเคี้ยวฟันอย่างแรง ในที่สุดก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป ตั้งแต่เกิดมาจนโต นี่เป็นครั้งแรกที่ผมได้เจอพ่อคนแบบนี้

ผมถึงกับสงสัยเลยว่า เซียวเซียวใช่ลูกแท้ ๆ ของเขาหรือเปล่า หรือว่าเขาเก็บมาเลี้ยงกันแน่?

เสือยังไม่กินลูกตัวเอง แล้วมีพ่อที่ไหนเพื่อผลประโยชน์ส่วนตัว กลับผลักไสลูกสาวตัวเองให้ตกหลุมไฟครั้งแล้วครั้งเล่าแบบนี้?

“แกกล้า!”

ผมจึงเผลอลุกขึ้นยืนจากพื้นด้วยสัญชาตญาณ ก่อนจะพูดด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความแค้นว่า “วันนี้ถ้าแกกล้าถวายเซียวเซียวให้อสูรงูลามกตัวนี้ ต่อให้มันไม่ฆ่าแก ฉันก็จะฆ่าแกเอง!”

“จุ๊ จุ๊—”

คำพูดเพิ่งขาดคำ ก่อนที่เซียวหย่วนซานจะได้เอ่ยปาก ชายชราเคราขาวที่อยู่ข้าง ๆ กลับทำเสียงจุ๊ปากชื่นชมอย่างอดไม่ได้ว่า “ยังจะบอกว่าไอ้หนุ่มนี่ไม่ได้เกี่ยวพันอะไรกับลูกสาวเขาอีกเหรอ? แล้วจะลนลานไปทำไม?”