0054

⬢⬢⬢

ตอนที่ 55 ตราพระอจลนาถ!

“อะไรนะ?”

“รับผิดชอบ?”

เสียงของเซียวเซียวเพิ่งจะขาดคำ ผมก็ตกตะลึงจนยืนนิ่งไปทันที จากนั้นก็หัวเราะขื่น ๆ อยู่ในใจว่า พี่สาว คุณไม่ได้ป่วยไปใช่ไหม?

เมื่อครู่ฉันบอกให้คุณรีบหนีไปชัด ๆ เผื่อว่าจะยังพอมีโอกาสรอดอยู่บ้าง แต่คุณกลับทำดีเหลือเกิน นอกจากจะไม่ฟังผมรีบหนีไปแล้ว ยังมาปลดชุดนอนต่อหน้าผมอีกเนี่ยนะ?

ตอนนั้นผมกำลังกัดฟันอดทนอย่างหนัก ลิ้นแทบจะขาดอยู่แล้ว เดิมทีน่าจะทนต่อไปได้อีกหน่อย แต่พอมาเจอคุณทำแบบนี้ หัวสมองผมก็ขาวโพลนไปเกือบจะในทันที จนเปิดโอกาสให้อีกฝ่ายฉวยจังหวะได้

แล้วตอนนี้คุณกลับจะให้ผมรับผิดชอบคุณเนี่ยนะ?

ถ้าไม่ใช่เพราะตอนนี้ผมพูดอะไรไม่ได้เลย ถ้าพูดได้ ผมคงจะโพล่งออกไปคำหนึ่งว่า รับผิดชอบกะผีน่ะสิ?