0045

⬢⬢⬢

ตอนที่ 45 ลู่เฟิง รีบมาช่วยฉันที!

“หือ?”

ผมชะงักไปเล็กน้อย ตอนนี้ในหัวของผมกำลังคิดถึงตาแก่แซ่หวังคนนั้นอยู่ พอถูกเสี่ยวกู่ถามกะทันหันแบบนี้ สมองผมก็แทบจะช็อตไปชั่วขณะ

ในขณะเดียวกันสายตาก็จ้องเขม็งไปที่ขาขาวผ่องคู่นั้นของเสี่ยวกู่ ผมกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ด้วยความร้อนรุ่มในหัว จนเผลอพยักหน้าตอบเธอไปโดยสัญชาตญาณว่า “สวย!”

ทว่าพอพูดออกไปแล้ว ผมก็มานึกเสียใจในทันที และเพิ่งจะตั้งสติได้

“ซวยแล้ว!”

ใจผมกระตุกวูบ ไหนเลยจะกล้าชื่นชมเรียวขาสวยของเสี่ยวกู่ต่อ พอเงยหน้าขึ้นก็เห็นเสี่ยวกู่กำลังจ้องมองผมด้วยสีหน้าอาฆาตมาดร้ายจริงๆ

“เอ่อ—”

สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือความเงียบที่เกิดขึ้นกะทันหัน บรรยากาศอึดอัดถึงขีดสุด โดยเฉพาะผมที่อยากจะหาหลุมมุดหนีไปให้พ้นๆ