0042

⬢⬢⬢

ตอนที่ 42 กลิ้งกลอกพอกัน!

“นายพูดว่าอะไรนะ?”

ราวกับเม่นที่ถูกกระตุ้น แทบจะทันทีที่ไป๋อู๋ฉางพูดจบ ท่านเจ็ดหลิ่วก็ระเบิดอารมณ์ออกมาตรงนั้น!

ขนทั่วร่างลุกชันขึ้นในชั่วพริบตา ในขณะที่ตาเสือถลึงมอง เขาคำรามใส่ไป๋อู๋ฉางทันที “แกพูดใหม่อีกรอบสิ!”

ไม่แปลกที่ปฏิกิริยาของท่านเจ็ดหลิ่วจะรุนแรงขนาดนี้ เพราะคำพูดของไป๋อู๋ฉางนั้นเกินไปจริงๆ ดันมาพูดว่า “ขอยืมตัวลูกสาวแกหน่อย” ได้ไง?

ไม่ต้องพูดถึงท่านเจ็ดหลิ่วเลย ถ้าคำนี้ไปพูดกับคุณพ่อคนไหน รับรองว่าต้องของขึ้นทันทีเหมือนกัน!

“ให้ตายเถอะ...”

ไม่ใช่แค่ท่านเจ็ดหลิ่ว แม้แต่ฉันและจินปู้ฮ่วนเองก็ยังมองไป๋อู๋ฉางด้วยความตกตะลึง แทบไม่เข้าใจเลยว่าในหัวของไป๋อู๋ฉางกำลังคิดแผนการอะไรอยู่กันแน่?

ขอยืมตัวลูกสาวเขา ก็เท่ากับขอยืมตัวหลิ่วชิงเหยาไม่ใช่หรือไง?