0036

⬢⬢⬢

ตอนที่ 36 ไม่ธรรมดาจริง ๆ!

“หือ?”

“นี่มัน……”

มีคำกล่าวว่า “ความกังวลทำให้ไร้สติ” กว่าผมจะนึกขึ้นได้ว่าจินปู้ฮ่วนเป็นคนเดียวที่ผมเชิญมาช่วยงานก็ป่านนี้แล้ว เขาอุตส่าห์ยอมเหนื่อยพาผมมาหาปีศาจตนนี้ถึงตลาดผีกลางดึกขนาดนี้ก็นับว่ามีน้ำใจมากแล้ว

แล้วผมจะมีสิทธิ์อะไรไปขอให้เขาต้องยอมเสียทรัพย์สินส่วนตัวเพื่อแลกดวงจิตเร่ร่อนของจางหยางกลับมา?

แต่จะให้ผมจ่ายเงินกระดาษปรโลกให้เขาตั้ง 1,500 ล้านเหรียญจริงๆ น่ะหรือ?

ถ้าดูจากความสัมพันธ์ระหว่างผมกับจางหยาง เงินกระดาษปรโลกแค่ 1,500 ล้านเหรียญผมแทบจะไม่ต้องกะพริบตาด้วยซ้ำ แต่ปัญหาสำคัญคือเงินก้อนนี้ไม่ใช่ของผมเลยน่ะสิ!

นี่เป็นเงินหลวงของธนาคารเทียนตี้ ทั้งยังเป็นเงินที่เสี่ยวกู่ออกกระเป๋าตัวเองเพื่ออุดช่องโหว่ให้ผม ผมจะกล้าแอบนำมาใช้ส่วนตัวได้อย่างไร?

“พวกคุณรอผมเดี๋ยวหนึ่ง!”