0009

⬢⬢⬢

ตอนที่ 009 สัญญาขายตัว!

“โฮ่! คิดตกแล้วงั้นเหรอ?”

เสี่ยวกู่ “ขี้เล่น” ขยิบตาให้ฉัน แววตาเย็นเยือกบนใบหน้าจางหายไปเล็กน้อย จากนั้นยิ้มอย่างผู้ชนะ “ยอมแต่แรกก็จบแล้วไม่ใช่หรือไง?”

“รีบเซ็นสัญญาซะ!”

ราวกับเสกของได้ พอสิ้นเสียง เสี่ยวกู่ก็หยิบกระดาษสีขาวเหลืองซีดใบหนึ่งออกมาจากมือ ดูเหมือนจะมีอายุอานามไม่น้อย!

แล้วนางก็ยื่นมันมาตรงหน้าฉัน “ประทับรอยนิ้วมือซะ ต่อไปเราสองคนก็เป็นเพื่อนร่วมงานกันแล้ว”

ฉันรับสัญญาจากมือนางมาโดยสัญชาตญาณ ในใจด่ากราด นี่มันสัญญาอะไรกัน นี่มันสัญญาขายตัวชัดๆ!

ถึงข้อความส่วนใหญ่บนนั้นจะเป็นอักขระ “ยันต์อาคม” ที่ฉันอ่านไม่ออก แต่ตัวอักษรสามตัวบนสุดนั้น ฉันกลับเห็นได้ชัดเจนแจ่มแจ้ง!