เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
วันจันทร์ คาบวิชาการเงินระหว่างประเทศ
ฉินอวี้กลับไม่มาเรียน สิ่งนี้ทำให้ว่านหลีรู้สึกหงุดหงิดใจเล็กน้อยอีกครั้ง
เธอเปิดโทรศัพท์มือถือ เลื่อนไปที่หน้าต่างแชตของคนทั้งสอง ข้อความสองข้อความล่าสุด ล้วนเป็นเธอที่ส่งไป
‘ตาของคุณดีขึ้นมากแล้วหรือยัง?’
‘ดูแลสุขภาพด้วยนะ เห็นคุณดูทรุดโทรมไปมาก ต้องทานข้าวให้ดีล่ะ’
ฉินอวี้ไม่ตอบกลับมาแม้แต่ข้อความเดียว
แม้แต่คาบเรียนของลุงเขยเขาก็ยังไม่มาเรียนงั้นหรือ? หรือว่า... อาการป่วยของคุณตาเขาจะทรุดลงแล้ว?
ความคิดนี้หมุนวนอยู่ในใจเธอ กระตุ้นให้เธอลองดูอีกสักครั้ง
ปกติเวลาเธอส่งข้อความคุยกับผู้ชาย เธอไม่เคยเป็นฝ่ายปิดท้ายบทสนทนาเลย แม้แต่จำนวนตัวอักษรก็ควบคุมได้อย่างเหมาะสม ไม่มีทางเกินระดับความกระตือรือร้นของอีกฝ่ายเด็ดขาด
หากส่งไปอีกข้อความหนึ่ง สำหรับฉินอวี้แล้ว ก็ถือว่าเป็นการทำลายกฎ