ตอนที่ 39 วาบหวามทันที

ในใจของโจวเจิ้งพลันคันยุบยิบขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ กลิ่นอายหวานละมุนที่ได้กลิ่นยามซบลงบนไหล่ของเธอในค่ำคืนนั้นลอยวนกลับมาอีกครั้งโดยไม่มีสัญญาณเตือน

“ขี่ช้า ๆ เอื่อย ๆ แบบนั้นจะไปสนุกอะไร” เขาตะโกนมาแต่ไกล “มาสิ ฉันจะพาเธอวิ่งสักสองรอบ”

ว่านหลีเพิ่มเสียงให้ดังขึ้นอีกนิดเพื่อให้แน่ใจว่าเขาจะได้ยินชัดเจน แล้วเอ่ยปฏิเสธ “ฉันรู้สึกว่าแบบนี้ก็สนุกดีออก”

โจวเจิ้งกระตุกยิ้มมุมปาก “เธอคงไม่ได้... กลัวหรอกนะ?”

ว่านหลีมองไปยังโจวเจิ้งจากระยะที่ห่างกันช่วงหนึ่ง

เขาสวมเสื้อโปโลสีขาวครีม คอเสื้อปลดกระดุมออกสองเม็ดอย่างสบายอารมณ์ สวมทับด้วยเสื้อกั๊กกีฬาขี่ม้าสีเทาอ่อน

เขาถือแส้ม้า ยืนอยู่อย่างสบายอารมณ์เช่นนั้น

ระหว่างคิ้วและดวงตาแฝงความไม่แยแสอยู่หลายส่วน