กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
ฉินอวี้: ‘ตาเข้าห้องฉุกเฉิน คืนนี้ไปกินข้าวด้วยกันไม่ได้แล้ว’
ว่านหลีชะงักไป คุณตาผู้มีอิทธิพลทงเทียนคนนั้นน่ะหรือ
เธอตอบข้อความแสดงความห่วงใยตามมารยาทไปสองสามประโยค: ‘เป็นโรคอะไร รุนแรงไหม’
รออยู่ครู่หนึ่ง ก็ไม่ได้รับการตอบกลับอีก
ว่านหลีเก็บโทรศัพท์มือถือ เห็นว่าที่สถานสงเคราะห์เด็กไม่มีเรื่องอื่นแล้ว จึงเตรียมตัวกลับหอพักไปอ่านตำรา
คณบดีเห็นเธอจะไป จึงรีบเรียกเธอไว้ “ว่านหลี เด็ก ๆ อยากมอบของขวัญให้เธอสักชิ้น รอพวกเขาเลิกเรียนก่อนได้ไหม”
ว่านหลีพยักหน้า แล้วเดินไปรอที่สวนดอกไม้
ดูออกว่าคณบดีรักสถานที่แห่งนี้มาก
แสงแดดในฤดูใบไม้ร่วงทอดตัวลงบนสนามหญ้า ดอกไม้แปลงใหญ่กำลังเบ่งบานงดงาม ทั้งสีชมพู สีฟ้า สีม่วง เกาะกลุ่มเป็นพุ่มแน่นขนัด