กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
ไออุ่นของเสียงปรบมือยังไม่ทันจางหาย ว่านหลีก็ก้าวลงจากเวทีอย่างแช่มช้อยท่ามกลางสายตาชื่นชมของผู้คน
“อาหลี เทพธิดาชัด ๆ” เจียงเมิ่งลู่พุ่งเข้ามา ดวงตาเป็นประกายวิบวับ แทบอยากจะโผเข้ากอดเธอ
“เธอพูดได้ดีมาก ฉันแทบจะกลับมาเชื่อในความรักแล้วเนี่ย!”
ว่านหลีชะงักไปเล็กน้อยเมื่อโดนโถมใส่ ก่อนจะยกมือขึ้นคล้องแขนเจียงเมิ่งลู่อย่างตามใจ “เอาล่ะ พวกเรากลับโรงเรียนกันเถอะ”
ทว่า ในส่วนลึกของหัวใจที่ไม่มีใครมองเห็น เสียงเย้ยหยันพลันดังก้องขึ้นพร้อมกัน
วาจาที่พูดในที่สาธารณะมีไว้เพื่อปกป้องจุดยืนและผลประโยชน์ ไม่ได้มีไว้แสดงความคิดหรือความรับรู้ของตัวเองเสียหน่อย