กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
โจวเจิ้งวางโทรศัพท์มือถือลงแล้วจู่ ๆ ก็หัวเราะออกมา “ไม่มีเด็กไม่มีผู้ใหญ่ ฉันว่าเธอคงอยากโดนตีแล้ว”
หลินเจียลู่เห็นว่านหลีก้มหน้าแก้มแดงระเรื่อ ก็นึกว่าเธอเขินอาย จึงดึงตัวเธอไปด้านข้างแล้วแนบหูกระซิบเบา ๆ “อาหลี เธอเป็นเพื่อนฉัน เขาไม่กล้าทำอะไรเธอหรอก เธอขาดเงินอยู่ไม่ใช่เหรอ หลอกเงินเขาให้เยอะ ๆ หน่อย พี่ชายลูกพี่ลูกน้องฉันใจป้ำกับผู้หญิงมากเลยนะ”
ว่านหลีเงยหน้าขึ้น มองเธอด้วยความตกตะลึงเล็กน้อย
คำพูดนี้ฟังดูไม่ค่อยสบายใจนัก แต่ก็รู้ว่าอีกฝ่ายไม่ได้แฝงเจตนาร้ายอะไร
ความสัมพันธ์ของผู้ใหญ่นั้น ไม่ได้เรียกร้องความสมบูรณ์แบบไร้ที่ติ
หลินเจียลู่ไม่ใส่ใจ “สวยขนาดนี้แต่ยังซิงอยู่ เธอไม่เสียดายบ้างเหรอ?”
ว่านหลีถึงกับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ