กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
เมื่อกลับมาถึงหน้าประตูหอพัก ก็ได้ยินเสียงเอะอะโวยวายดังมาจากข้างใน
พอผลักประตูเปิดออก ทุกคนก็อยู่กันพร้อมหน้า แม้แต่หลินเจียลู่ที่ปกติไม่ได้พักที่หอก็กลับมาด้วย
“ฉันรอนายตั้งนาน ทำไมไม่รับโทรศัพท์” หลินเจียลู่เดินเข้ามาหา พลางยื่นปากบ่นพึมพำ
ว่านหลีชำเลืองมองโทรศัพท์มือถือ “แบตหมด”
หานเกาเจี๋ยที่เป็นรูมเมตเอ่ยแทรกพวกเธอขึ้นมา ยิ้มพลางทักทาย “อาหลี รีบดูสิ! ดอกกุหลาบที่เหอซื่อหย่วนส่งมาให้เธอแน่ะ”
พอมองข้ามหลินเจียลู่ไป ว่านหลีก็เห็นช่อดอกกุหลาบสีแดงขนาดมหึมาวางอยู่บนพื้น