กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 367 จางหมิงต๋าคุกเข่าขอชีวิต
“หรือนายคิดว่าฉันล้อเล่นอยู่จริง ๆ”
“ฉันไม่เพียงจะตีนาย แต่ยังจะทำให้นายตกงานนี้อย่างสิ้นเชิง นายก็แค่หัวหน้าฝ่ายในโรงเรียนคนหนึ่ง ฉันจะจัดการนาย ก็แค่โทรศัพท์สายเดียวเท่านั้น!”
“นายคิดว่านายมีคุณสมบัติอะไรมาสู้กับฉัน”
เฉินหยางหัวเราะเยาะ
สายตาจับจ้องจางหมิงต๋าเขม็ง มุมปากเผยความดูแคลนออกมาสายหนึ่ง
การเหยียบย่ำคนพรรค์นี้ให้จมดิน สำหรับเฉินหยางในยามนี้แล้ว ช่างง่ายดายราวกับพลิกฝ่ามือ
“ยะ...อย่า!”
“ขอโทษครับคุณชายท่านนี้ เป็นผมจางหมิงต๋ามีตาหามีแววไม่ ตาบอดจนล่วงเกินท่านเข้า! ท่านเป็นผู้ใหญ่ใจกว้าง ถือเสียว่าผมเป็นแค่ลมตด ปล่อยผมไปเถอะนะครับ”