กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 357 มาขอขมาถึงบ้าน
สิ้นเสียงลง สวีตงเจี๋ยและฟู่อวิ๋นทั้งสองคนไม่สนใจความเจ็บปวดรุนแรงที่แล่นขึ้นมาจากใบหน้าตนเอง
พยุงกายลุกขึ้นอย่างทุลักทุเล แล้ววิ่งออกจากประตูห้องไปด้วยกันทันที
“พี่ชาย พี่ปล่อยพวกเขาไปง่าย ๆ แบบนี้เลยเหรอ”
เฉินเข่อซินกัดฟัน กล่าวด้วยสีหน้าเปี่ยมโทสะ
เมื่อครู่นี้ สวีตงเจี๋ยผู้นั้นพูดจาลวนลามไว้ไม่น้อย จนถึงตอนนี้ยังทำให้เธอแค้นเคืองฝังใจ
แม้ว่าสวีตงเจี๋ยจะถูกทุบตีจนจำเค้าหน้าเดิมไม่ได้ ทว่าเฉินเข่อซินยังรู้สึกว่ามีเพลิงโทสะอัดอั้นอยู่ในใจยังไม่ได้ระบายออก
“วางใจเถอะ ละครดี ๆ ยังอยู่ข้างหลัง”
วันรุ่งขึ้น ตระกูลหลิ่วส่งสัญญาณทักทายไปยังบรรดาพันธมิตรทางธุรกิจของตนเอง