กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 304 ผู้สูงศักดิ์มักขี้ลืม
“นี่แหละที่เรียกว่า ตั้งใจปลูกดอกไม้ ดอกไม้กลับไม่บาน ไร้ใจปักกิ่งหลิว หลิวกลับเติบโตให้ร่มเงา!”
“คุณทุ่มเทแรงกายแรงใจตามหาหญ้าทิ่มใจแทบตายกลับหาไม่เจอ แต่ตอนนี้เพียงเพราะช่วยหัวหน้าหยางจัดการคดีหนึ่งกลับได้พบ ดูท่าคุณกับมันคงจะมีวาสนาต่อกันจริง ๆ!”
หลิ่วรั่วหย่ายิ้มบาง ๆ ก่อนจะเอ่ยวิเคราะห์อย่างมีเหตุผล
“เป็นเช่นนั้นจริง ๆ!”
เฉินหยางพยักหน้า รู้สึกว่าคำพูดของหลิ่วรั่วหย่าในยามนี้มีเหตุผลอย่างยิ่ง
“ช่วงสองสามวันต่อจากนี้ ผมอาจจะค่อนข้างยุ่ง ทางฝั่งบริษัท ถ้าไม่มีเรื่องด่วนจริง ๆ พยายามอย่าเพิ่งรบกวนผมนะ”
เฉินหยางค่อนข้างให้ความสำคัญกับเรื่องนี้ จึงเอ่ยบอกหลิ่วรั่วหย่าไว้ล่วงหน้า
“ไม่มีปัญหา คุณไปจัดการธุระเถอะ เรื่องอื่นฉันจะดูแลเอง”