0274

⬢⬢⬢

ตอนที่ 274 หอปี้ไห่ งานประชันประเมินสมบัติวัตถุโบราณ

“ซี๊ด...”

คนอื่น ๆ ที่เหลือเมื่อเห็นวิธีลงมือของเฉินหยาง ต่างก็สูดลมหายใจเข้าลึกด้วยความหนาวเหน็บทันที

ทุกคนไม่กล้าบ่นว่าแม้แต่ครึ่งคำ ยิ่งไม่กล้าลุกขึ้นยืนมาสนทนากับเฉินหยาง

หากไม่ใช่เพราะเจิงจื้อหลงเกิดตัณหาราคะขึ้นมา มีหรือจะต้องมาพบเจอกับภัยพิบัติอันไม่คาดคิดเช่นนี้

“พาตัวมันแล้วไสหัวไปให้พ้น!”

เท้าที่เตะลงไปนี้ เจิงจื้อหลงถ้าไม่ตายก็ต้องพิการ

หากไม่ส่งไปรักษาที่โรงพยาบาลให้ทันท่วงที เกรงว่าคงจะต้องตายอยู่ที่นี่เป็นแน่

ทว่าด้วยอาการบาดเจ็บบนร่างของเขา แม้จะได้รับการรักษา ภายภาคหน้าก็ต้องมีโรคเรื้อรังติดตัว หากคิดจะฟื้นฟูให้กลับมาเป็นเหมือนเดิมก็แทบจะเป็นไปไม่ได้แล้ว