0120

⬢⬢⬢

ตอนที่ 120 แค่ 30,000,000 ก็เท่านั้น

“คำพูดของคุณช่างน่าประหลาดสิ้นดี งานประมูลก็ต้องปฏิบัติตามกฎผู้ที่ให้ราคาสูงกว่าเป็นฝ่ายได้ไปไม่ใช่หรือไง”

“สมบัตินี้คุณถูกใจ ผมเองก็ต้องตามากเหมือนกัน ส่วนสุดท้ายจะตกไปอยู่ในมือของใคร ก็ต้องขึ้นอยู่กับความมั่งคั่งของกำลังทรัพย์ตนเองไม่ใช่หรือ”

“มันเกี่ยวอะไรกับการที่ผมไม่เห็นคุณอยู่ในสายตากัน”

เฉินหยางเบะปาก จากนั้นก็ส่ายหน้าหัวเราะเบา ๆ

“ฮ่า ๆ แกดูทุกคนที่อยู่ที่นี่สิ มีใครบ้างไม่ไว้หน้าตระกูลหวังของฉัน ถึงไม่มีใครสักคนร่วมเสนอราคาแข่ง”

“มีแค่นายคนเดียวที่รนหาที่เสนอหน้าขึ้นมา แกคิดว่านี่แสดงถึงท่าทีที่แกมีต่อตระกูลหวังของฉันในตอนนี้หรือเปล่าล่ะ”

สีหน้าของหวังลี่เหิงพลันเย็นเยียบ เอ่ยปากซักถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ