0117

⬢⬢⬢

ตอนที่ 117 กลับเมืองเจียงหลิง

“ลูกผู้ชายคำไหนคำนั้น ตอนที่นายตอบตกลงก่อนหน้านี้ยังกระตือรือร้นขนาดนั้น ทำไมถึงไม่คิดบ้างล่ะว่าตัวเองจะแพ้”

“เร็ว ๆ หน่อย ถ้านายไม่ยอมกลิ้ง งั้นก็ให้ฉันช่วยนายแล้วกัน”

เฉินหยางไม่สนว่าโอวหยางหมิงจะเต็มใจหรือไม่ พลันก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ดูท่าจะลงมือด้วยตัวเอง

โอวหยางหมิงตกใจกลัวจนลนลาน รีบหมอบลงกับพื้น เอามือปิดหน้าแล้วเริ่มกลิ้งไปยังทางเข้าโรงยิม

“ราคาที่ต้องจ่ายนี้ ดูเหมือนจะสูงไปหน่อยมั้ง!”

“ถึงอย่างไรโอวหยางหมิงก็เป็นคนดังของมหาวิทยาลัยเรา ตอนนี้ดูแล้วกลับเหมือนตัวตลกตัวหนึ่ง”