0112

⬢⬢⬢

ตอนที่ 112 ให้แต้มคุณหนึ่งลูกแล้วจะทำไม

เพราะสวี่อันคิดเช่นนี้ ในช่วงอบอุ่นร่างกาย เขาจึงเริ่มแสดงฝีมือของตนเองออกมาแล้ว

เขาถือลูกบาสเกตบอลด้วยมือข้างเดียว ยืนอยู่ตรงตำแหน่งเส้นสามแต้มด้านนอก

สายตาเพียงกวาดมองแวบหนึ่ง ลดจุดศูนย์ถ่วงลง ขาสองข้างงอลง หลังตั้งท่ายิงลูกบาสตามมาตรฐานเสร็จสิ้น

ลูกบาสเกตบอลพลันวาดเป็นวิถีโค้งพาราโบลาอันงดงามยิ่งกลางอากาศ วินาทีถัดมาก็เฉียดตาข่ายลงห่วงไปแบบไม่กระทบแป้นตรง ๆ

“สมกับเป็นนายน้อยสวี่จริง ๆ ยิงสามแต้มลูกนี้แม่นมาก ราวกับเปิดโปรแกรมโกงยังไงยังงั้น”

“ในมหาวิทยาลัยของพวกเราคงยากที่จะหายอดฝีมือที่ทั้งบุกทะลวงทั้งชู้ตได้รอบด้านรอบตัวเหมือนนายน้อยสวี่อีกแล้ว ฉันล่ะอยากเห็นจริง ๆ ว่าหมอนั่นจะแพ้ในสภาพไหน”

“ไม่ต้องพูดแล้ว การแข่งรอบนี้นายน้อยสวี่ชนะแน่นอน”