0102

⬢⬢⬢

ตอนที่ 102 ลู่หยวนคุกเข่าขอชีวิต

“ขู่ฟ่อ ๆ แบบนี้มันมีประโยชน์อะไรหรือไง”

“วันนี้ถ้าแกไม่คุกเข่าขอโทษน้องสาวฉันและขอให้นางยกโทษให้ล่ะก็ ต่อให้พวกแกมากันกี่คน ฉันก็จะซัดให้หมอบราบคาบทั้งหมด”

“ฉันก็อยากจะรู้นักว่าแกจะเก่งกาจโอหังได้สักแค่ไหนเชียว”

เวลานี้เฉินหยางแผ่รังสีคุกคามน่าสะพรึงกลัวออกมา สายตาเปล่งประกายไอเย็นยะเยือก

ลู่หยวนมันไม่รักดี ตาไร้แววเอง ถึงได้กล้ามาหมายตาวางแผนชั่วกับเฉินเข่อซิน เพียงแค่ข้อนี้ข้อเดียวก็มากพอที่จะตัดสินโทษประหารได้แล้ว

หากไม่สั่งสอนให้มันต้องชดใช้อย่างสาสม ก็ยากที่จะดับเพลิงโทสะในอกของเฉินหยางลงได้

“แก...”

เมื่อเผชิญกับข้อเรียกร้องของเฉินหยาง ลู่หยวนในเวลานี้ก็โกรธจนตัวสั่นเทาไปทั้งร่าง