เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 146 ยอดผู้นำแห่งเจียวโจว
ศัตรูพบหน้า ย่อมเดือดดาลเป็นทวีคูณ อีกทั้งยังเป็นช่วงเวลาแห่งความเป็นความตาย ฉวี่จิ่งกลับกล้าหาญขึ้นมาได้อย่างยากยิ่ง เขาพาลูกสมุนของตนยืนหยัดต่อสู้ตายไม่ถอย ยิ่งไปกว่านั้นพวกเขายังอยู่ในเมือง การสนับสนุนจึงสะดวกสบาย ทั้งทัศนวิสัยยังกว้างไกลยิ่งนัก
ประกอบกับทหารที่อยู่ใกล้ประตูเมืองส่วนมากล้วนเป็นคนสนิทของอู๋จวี้ คนเหล่านี้พอเอาชีวิตเข้าแลก แม้ความสามารถเฉพาะตัวจะยังเทียบกับทหารชั้นยอดที่เฉิงเหย่าจินนำมาไม่ได้ แต่มิตรสหายท่านหนึ่งกล่าวไว้ได้ดีว่า กองทัพผู้สิ้นหวังย่อมมีชัย และความร่วมแรงร่วมใจของคนย่อมแข็งแกร่งดั่งกำแพงเมือง
อีกทั้งแม้อู๋จวี้จะตายไปแล้ว แต่ฉวี่จิ่งยังอยู่ มู่หลียังอยู่ กองกำลังของพวกเขาก็ยังคงสามารถต่อสู้ได้ต่อไป
หลังจากความโกลาหลในตอนแรก ทหารรักษาเมืองที่ตื่นตระหนกก็เริ่มสงบนิ่งลงทีละน้อย และเริ่มโต้กลับอย่างดุเดือด
เฉิงเหย่าจินและคนอื่น ๆ เบียดเสียดกันอยู่ในช่องประตูเมือง ถูกจำกัดด้วยพื้นที่ทำให้แผลงฤทธิ์ไม่ออก บุกไปได้ช่วงหนึ่งกลับไม่สามารถรุดหน้าได้ มองดูแล้วศึกครั้งนี้เริ่มเข้าสู่สภาวะชะงักงัน
ในตอนนั้นเอง ทันใดนั้นที่ประตูทิศตะวันออก แสงไฟโชติช่วงกลบฟ้า เสียงตะโกนฆ่าฟันสะเทือนดิน ทั้งสองฝ่ายที่กำลังห้ำหั่นกันต่างชะงักไปชั่วครู่
ในใจของฉวี่จิ่งกลับผ่านลางสังหรณ์ใจที่ไม่ดีบางอย่างขึ้นมาฉับพลัน
มู่หลีที่อยู่บนกำแพงเมืองก็เปลี่ยนสีหน้าไปอย่างกะทันหันเช่นกัน