เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 143 เกาฉางถูกจับกุม
ดังนั้นแม้เกาฉางจะรู้สึกโกรธเคืองจริง ๆ แต่เขาก็ยังคงรักษาความใจเย็นไว้ส่วนหนึ่ง โดยต้องการส่งคนไปสืบเสาะดูลาดเลาอีกครั้งเพื่อหยั่งเชิง
ทว่านายกองเล็กของกองทัพหยวนปลอมตัวมา หากปล่อยให้รั้งรอเช่นนี้ต่อไป เกรงว่าจะเผยพิรุธเข้าสักวัน เขาจึงคิดว่าการยั่วยุให้เร็วที่สุดย่อมดีกว่า พอมองเห็นกองทัพใหญ่ของเกาฉางเคลื่อนเข้ามาก็รีบลุกขึ้นยืน แบกค้อนเหล็กอันใหญ่เดินไปที่ริมฝั่งแม่น้ำ ลมพัดผ่านโชยมาทำให้หนังสัตว์ที่คาดเอวเปิดกว้าง เผยให้เห็นผิวพรรณส่วนล่างเพิ่มลักษณะความป่าเถื่อนให้แก่ตัวเขามากขึ้นไปอีก
นายกองเล็กตวาดด่าเสียงดังลั่น “พวกทหารเลวที่ไหนกัน! เห็นพวกเราอยู่ที่นี่ก็ควรจะอ้อมหลีกไป เหตุใดจึงมารบกวนซ้ำแล้วซ้ำเล่า ข้าดูแล้วพวกเจ้าคงเบื่อที่จะมีชีวิตอยู่ จึงอยากมาให้ท่านปู่ผู้นี้จัดการให้ใช่หรือไม่? แม่ทัพหน้าขาวที่เป็นหัวหน้านั่น หากรู้จักหลบหลีกก็คลานลอดหว่างขาของท่านปู่ผู้นี้มาเสีย วันนี้อาจจะไว้ชีวิตเจ้าสักครั้ง!”
แม่ทัพหน้าขาวที่ว่าย่อมเป็นเกาฉางนั่นเอง เพราะใช้ชีวิตอย่างสุขสบายมาตลอด ต่อให้อยู่ในดินแดนห่างไกลความเจริญเช่นเจียวโจว เขาก็ยังใช้ชีวิตอย่างฟุ้งเฟ้อ แต่ในตอนนี้เกาฉางไม่อาจสุขสบายได้แล้ว เมื่อได้ยินคำยั่วยุของหนิวซื่อ เป็นผู้ชายย่อมไม่อาจทนได้ ยิ่งเมื่ออยู่ต่อหน้าคนมากมายเช่นนี้ หากเขาแสดงท่าทีขี้ขลาดออกไป ต่อไปก็อย่าหวังว่าจะได้นำทหารอีกเลย