กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 119 กระดูกสันหลังขบถโดยกำเนิด
“โฮก……”
ดาบใหญ่ในมือของเว่ยเหยียนตวัดฟันออกไปอีกครั้ง คมดาบแหลมคมฉีกกระชากอากาศจนเกิดเสียงแผดคำรามราวม้าลายที่ดังสนั่นจนน่าอึดอัด ทหารม้าเผ่าหวู่ซีสองนายที่ขวางทางอยู่ถูกฟันจนกระเด็นออกไปทั้งคนทั้งม้า
เว่ยเหยียนควบม้าฝ่าออกไปพลันรู้สึกว่าเบื้องหน้าโล่งสว่างขึ้นมาทันที ราวกับว่าตนได้ตีฝ่าวงล้อมออกมาได้แล้ว
เว่ยเหยียนหันกลับไปมองด้วยความตระหนก ประกายเย็นเยียบแทงตา เสียงเข่นฆ่าดังก้องฟ้า สนามรบที่กำลังสู้รบกันอย่างดุเดือดเปรียบเสมือนหม้อน้ำที่กำลังเดือดพล่าน
ไม่เหลือเงาของทหารสักคน นอกจากตัวเว่ยเหยียนเองแล้ว ไม่มีทหารคนใดที่สามารถตีฝ่าวงล้อมออกมาได้อีก!
วินาทีนั้น เว่ยเหยียนขวัญผวาสิ้นดี
พ่ายแพ้แล้ว พ่ายแพ้อีกแล้ว!