เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 111 เริ่มต้นโต้กลับ
เมื่อเห็นทุกคนต่างนิ่งเงียบ หยวนเย่ายอมถอนหายใจออกมาคำหนึ่ง เขาโบกมือให้เหล่าแม่ทัพถอยออกไป เหลือเพียงฉินฉยง อวี้ฉือกง และหลี่จี๋สามคนไว้เพียงลำพัง ก่อนจะกล่าวด้วยใบหน้าขมขื่นใจว่า “เวลานี้กองทัพเราบุกตีเมืองไม่สำเร็จติดต่อกัน ก็ถึงเวลาที่ต้องใช้กลอุบายพิสดารแล้ว”
หลี่จี๋และคนอื่น ๆ หันมองหน้ากันแล้วหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะกล่าวพร้อมกันว่า “ท่านเจ้าแคว้น เหตุใดไม่เชิญเฉินเต้ามาหารือเล่า ข้าคาดว่าเวลานี้เขากำลังแอบอยู่ข้าง ๆ เพื่อรอดูพวกเราเป็นตัวตลกอยู่เป็นแน่”
หยวนเย่ายิ้มออกมาอย่างจริงจัง ก่อนจะรีบให้ทหารองครักษ์หอกขาวไปพาตัวเฉินเต้ามาพบ
เดิมทีเฉินเต้าก็มีชนักติดหลังอยู่แล้ว เมื่อเห็นทหารองครักษ์หอกขาวมาหาตน สีหน้าก็อดเปลี่ยนไปไม่ได้ แต่เมื่อเห็นว่าทหารองครักษ์หอกขาวเพียงแค่ท่าทีเป็นมิตร และคำพูดคำจาไม่มีความดูหมิ่นแต่อย่างใด เขาจึงค่อยสงบจังหวะหัวใจที่เต้นรัวลงได้ แล้วเดินตัวสั่นเข้าไปในกระโจมของหยวนเย่าอย่างหวาดระแวง
เฉินเต้าก้มหัวน้อมรับคำสั่งพลางหยั่งเชิงถามว่า “ข้าน้อยเฉินเต้าคารวะท่านเจ้าแคว้น ไม่ทราบว่าท่านเจ้าแคว้นเรียกข้าน้อยมาพบ มีสิ่งใดจะกำชับหรือพะยะค่ะ?”
“เฉินเต้า เจ้าสวามิภักดิ์ต่อข้าด้วยใจจริงหรือไม่?”
หยวนเย่าสีหน้าเคร่งขรึม ดวงตาทั้งคู่จับจ้องไปที่ดวงตาของเฉินเต้าอย่างไม่กะพริบพลางกล่าว
หัวใจของเฉินเต้าเต้นรัวอย่างบ้าคลั่ง เขาคุกเข่าลงอย่างเร่งรีบพลางกล่าวว่า “ใต้เท้า ข้าน้อยสวามิภักดิ์ด้วยใจจริง ไม่มีใจอื่นเด็ดขาดพะยะค่ะ!”