เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 108 เกลี้ยกล่อมเฉินเต้าให้ยอมจำนน
กองทัพทั้งสองฝ่ายรบพุ่งกันมาหลายวัน จนคุ้นชินกับสภาวะที่ต้องห้ำหั่นกันในยามกลางวันและหลับใหลอย่างสงบในยามค่ำคืนแล้ว
หลิวเป้ยตีเมืองซีหลิงมายาวนานแต่ไม่สำเร็จ อารมณ์ความรู้สึกจึงหงุดหงิดเป็นอย่างยิ่ง
เมื่อได้ยินเสียงกลองศึกดังสนั่นหวั่นไหวจากนอกค่าย และเสียงตะโกนภายในค่ายว่าเสบียงถูกปล้น ก็ตกใจลุกขึ้นจากที่นั่ง รีบร้อนหาเสื้อผ้ามาคลุมร่าง แล้วพุ่งตัวออกจากกระโจมไป
เมื่อกวาดสายตามองไป ก็เห็นฉินฉยงและอวี้ฉือกงบุกทะลวงเข้ามาในค่ายแล้ว คบเพลิงจำนวนนับไม่ถ้วนถูกขว้างออกมา กระโจมผืนใหญ่จำนวนมากจึงถูกไฟไหม้ในทันที
เพลิงโหมกระหน่ำขึ้นอย่างรุนแรง ประกอบกับเป็นเวลาเที่ยงคืนสามยาม ทหารในกองทัพหลิวเป้ยต่างก็ขวัญหนีดีฝ่อ ได้แต่กัดฟันสู้รบกันพัลวัน
ทว่าในยามคับขันเช่นนี้ ปราศจากผู้บัญชาการ ทุกคนจึงทำได้เพียงสู้รบตามยถากรรม
ยิ่งไปกว่านั้นยังมีทหารที่ถูกไฟคลอกไปทั้งตัวพากันแผดเสียงร้องโหยหวนวิ่งพล่านไปทั่ว ทำให้กองทัพยิ่งโกลาหลวุ่นวายไปกันใหญ่
คนและม้าพากันเหยียบย่ำกันเอง ผู้เสียชีวิตมีนับไม่ถ้วน