เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 87 คันศรตึงเปรี๊ยะ
หยวนเย่ารีบคัดค้านทันที “ท่านแม่ทัพหวงเฒ่าบาดแผลยังไม่หายดี จะนำทัพได้อย่างไร?”
หลี่จี๋ถอนหายใจกล่าว “ข้าพเจ้าก็ทราบดีว่าท่านแม่ทัพเฒ่าบาดแผลยังไม่หาย ไม่ควรนำทัพ แต่ยามนี้ศัตรูตัวฉกาจอยู่ตรงหน้า นับเป็นช่วงเวลาคับขันอย่างยิ่ง จึงทำได้เพียงต้องรบกวนท่านแม่ทัพเฒ่าแล้ว เพราะนอกจากท่านแม่ทัพเฒ่า ผู้อื่นไม่ว่าจะเป็นใครก็มิอาจปลุกใจและสร้างขวัญกำลังใจให้แก่เหล่าทหารและชาวเมืองซีหลิงได้ แม้แต่ท่านเจ้าเมืองเองก็ยังทำไม่ได้”
เป็นความจริงเช่นนั้น นับตั้งแต่หยวนเย่ายึดครองซีหลิงได้ ฮวางจงก็ได้รับมอบหมายให้อยู่ประจำการที่นี่เพื่อใช้อำนาจสิทธิ์ขาด อีกทั้งฮวางจงเดิมเป็นคนจิงโจว บารมีจึงสูงส่งกว่าหยวนเย่าอยู่มากโข
หยวนเย่าชั่วขณะนั้น ไม่สามารถหาคำพูดใดมาโต้แย้งหลี่จี๋ได้อีก