เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
第32章 兵者诡道
หยวนเย่าค่อยๆ ชูแขนขวาขึ้นสูง กองทหารม้าหนึ่งพันนายที่บุกตะลุยตามหลังมาต่างเริ่มลดความเร็วลงและค่อยๆ แผ่ขยายกระบวนทัพออกไปทางปีกทั้งสองข้าง เพียงชั่วอึดใจก็แลเห็นศีรษะม้าจำนวนนับไม่ถ้วนกำลังขยับเขยื้อน ขนแผงคอของม้าศึกที่พลิ้วไหวไปมา
“ฮื่อ...”
หยวนเย่าร้องปรามม้าศึกเบาๆ เฉิงเหย่าจินจึงกระแทกธงศึกในมือลงกลางอากาศอย่างแรงผืนธงที่เคยห้อยตกลงมาพลันกางออกอีกครั้งในชั่วพริบตา ภายใต้แสงของดวงอาทิตย์ยามเที่ยงวัน สีของมันดูแดงฉานดั่งเลือด
เสียงแตรหยุดลง เสียงกลองเงียบไป
สนามรบที่เพิ่งอึกทึกครึกโครมเมื่อครู่พลันตกอยู่ในความเงียบสงัด เสียงลมหายใจอันหนักหน่วงของเหล่านักรบและเสียงพ่นลมหายใจอย่างอัดอั้นของม้าศึกต่างได้ยินแจ่มชัด
มีสายลมพัดผ่านเหนือน่านฟ้าของสนามรบ ธงศึกโบกสะบัดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว พร้อมกับเสียงสั่นสะเทือนที่เกิดจากอาวุธและชุดเกราะปะทะกัน จิตสังหารอันน่าอึดอัดกำลังแผ่ขยายและรุกรานไปอย่างไร้ขอบเขต
หยวนเย่ากระตุกบังเหียนม้าเบาๆ แล้วหมุนตัวกลับ