เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 30 ขุนพลน้อยชวีอา (ขอบคุณมี่หมังเตออ้ายฉิงที่ส่งของขวัญมาให้ เพิ่มอีกหนึ่งตอน)
ไม่กี่วันต่อมา เติ้งหลงหนีกลับไปยังเมืองซีหลิง อันเป็นที่ทำการของเจียงเซี่ยจวิ้น
หวงจู่ได้ยินว่ากองทัพเรือเซี่ยจื้อพ่ายแพ้ย่อยยับทั้งกองทัพ และหวงเซ่อบุตรชายคนโตถูกคุมขัง โกรธจนเกือบจะบั่นหัวเติ้งหลงประจานต่อหน้าธารกำนัล
หวงจู่โกรธจนหนวดกระดิก ตาถลน ตะคอกด่าเสียงดังว่า “ข้าถามเจ้าว่า บุตรชายข้าหวงเซ่อบัดนี้เป็นหรือตาย!”
“ยามที่ผู้น้อยหนีออกมา คุณชายถูกยอดขุนพลฝ่ายศัตรูจับเป็นไปได้ คิดว่าคงไม่มีอันตรายถึงแก่ชีวิตขอรับ”
กองทัพเรือหกพันคน บัดนี้เหลือเพียงแปดร้อยคนที่หนีรอดกลับมา หวงจู่จะเอาอะไรไปรายงานตัวกับหลิวเปี่ยว?
หวงจู่กลืนน้ำตา เสียงทุ้มต่ำกล่าวว่า “เติ้งหลง ในฐานะที่เจ้าเป็นถึงพันเอกกองทัพเรือ กลับละเลยหน้าที่ ซ้ำยังทำให้บุตรชายข้าตกอยู่ในอันตราย บัดนี้มีเพียงหนทางเดียวที่จะเว้นโทษตายให้เจ้า เจ้ากล้ารับปากหรือไม่”