กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 350 ยอมรับโจรเป็นพ่อ
วันนั้น ขณะที่ไป๋ฝานกำลังเล่นเกมกับเพื่อนๆ พ่อก็ปรากฏตัวขึ้นกะทันหัน มารับเขาไปจากโรงเรียน แล้วบอกว่าพวกเขาต้องย้ายบ้านเดี๋ยวนี้เลย ไป๋ฝานไม่ค่อยเข้าใจ ไม่ใช่ว่าหางานทำที่นี่ได้แล้วหรอกเหรอ ทำไมถึงต้องไปอีกแล้วล่ะ
ครั้งนั้น พวกเขาเดินทางไปไกลแสนไกล จนสุดท้ายก็ได้ไปตั้งรกรากอยู่ที่ฟาร์มในชนบทแห่งหนึ่ง และซื้อบ้านหลังใหม่ พ่อบอกว่า ที่นี่ปลอดภัยมาก แค่ไกลจากโรงเรียนไปหน่อย แต่ไม่เป็นไรหรอก พ่อจะไปส่งเสี่ยวฝานเอง
เดิมทีไป๋ฝานรู้สึกไม่ค่อยดีใจนัก แต่ที่นี่มีทั้งวัวทั้งแกะ มีทั้งป่าเขาและทุ่งหญ้า ดูๆ ไปก็ไม่เลวเหมือนกัน เขาจึงไม่เก็บมาใส่ใจอีก
สองเดือนหลังจากนั้น พ่อก็กลายเป็นชาวนา แถมยังซื้อแกะมาอีกหลายตัว ไป๋ฝานจึงได้ดื่มนมแกะทุกวัน