บทที่ 314 คฤหาสน์

บทที่ 314 คฤหาสน์

กลุ่มคนขึ้นรถมุ่งหน้ากลับคฤหาสน์ใหญ่ของตระกูลเย่ที่อยู่ที่นี่

เย่ฮ่าวกานมีเรื่องงานต้องคุย เย่เจ้าจึงนั่งไปด้วย

คุณย่าเย่พาลูกหลานนั่งรถคันหลัง

ถัดไปด้านหลังสุดถึงจะเป็นคนจากบ้านของซ่างหรูอี้

จากสนามบินไปยังคฤหาสน์ของตระกูลเย่ ต้องใช้เวลาเดินทางหนึ่งชั่วโมงกว่า

นั่นคือคฤหาสน์หรูบนยอดเขาที่ตั้งอยู่บริเวณชานเมือง

ตอนอยู่บนเครื่องบิน อวี๋ซูเฟินเล่าให้ซูหว่านฟังว่า เมื่อก่อนท่านผู้เฒ่ามีวิสัยทัศน์ที่กว้างไกล ซื้อภูเขารกร้างลูกนั้นมาตั้งแต่ตอนที่เมืองท่าแห่งนี้ยังไม่เจริญ เดิมทีเพียงแค่คิดจะทำไร่องุ่นสำหรับบ่มไวน์ ไม่คาดคิดว่าในระหว่างขั้นตอนการพัฒนาจะไปค้นพบแร่เข้า

แร่ที่ว่าคืออะไร อวี๋ซูเฟินเองก็ไม่รู้เหมือนกัน เอาเป็นว่ามันหายากมาก