บทที่ 312 ขุมทรัพย์ตระกูลเย่

บทที่ 312 ขุมทรัพย์ตระกูลเย่

บนคางของเย่เจินมีตอหนวดสีเขียวครึ้ม คาดว่าคงไม่ได้โกนหนวดมาสองวันแล้ว จึงดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมาบ้าง และเพิ่มเสน่ห์ของชายหนุ่มวัยผู้ใหญ่ขึ้นมาอีกเล็กน้อย

พวกเขาทั้งสองยังอายุไม่ถึงยี่สิบ ไม่ได้เจอกันหลายเดือน จะมีความเปลี่ยนแปลงบ้างก็เป็นเรื่องปกติ

เย่เจินแกะมือภรรยาออก จ้องมองคนบนเตียง แทบอยากจะกลืนกินเข้าไปทั้งตัว

แต่ไม่ได้ เวลาที่เหลือให้พวกเขาสองคนมีไม่มากแล้ว

เย่เจินสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ช่วยเช็ดมุมปากให้ภรรยา แล้วพูดด้วยสีหน้าจริงจัง "เสี่ยวหว่าน เก็บของสำคัญซะ ฉันจะพาเธอออกไป"

เย่เจินลุกขึ้น แล้วเดินออกไปยังห้องนั่งเล่นเล็กด้านนอก

ซูหว่านเดินตามเขาไป "ไปไหน?"

"อย่าเพิ่งถามเลย ถึงที่แล้วค่อยคุยกัน"