บทที่ 309 ผู้ป่วย

บทที่ 309 ผู้ป่วย

นั่งอยู่ในลานคฤหาสน์ตระกูลเย่ สามารถชื่นชมความงามของพระอาทิตย์ตกดินเหนือผืนทะเลได้

แสงสุดท้ายของดวงอาทิตย์ยามเย็นและผืนทะเลที่ถูกย้อมด้วยแสงสะท้อนสีแดงเพลิง เมื่อทาบทับกันแล้วช่างเป็นภาพทิวทัศน์อันยิ่งใหญ่ที่งดงามจนเกินบรรยาย

คุณย่าเย่จิบชาอึกหนึ่ง มองเห็นซูหว่านกำลังจ้องมองผืนทะเลอันห่างไกล จึงพูดขึ้นอีกครั้ง "จะให้ย่าจัดคนไปส่งหลานกลับไหม ความจริงแล้วการไปต่างประเทศของหลานครั้งนี้ เย่เจินก็ไม่เห็นด้วยมาตลอดเลยนะ"

ตระกูลเย่ไม่ได้ถึงขั้นปกป้องหลานสะใภ้คนเดียวไม่ได้ เพียงแต่ยังคงอดเป็นห่วงไม่ได้อยู่ดี

เรื่องนี้ก็เหมือนกับที่ซูหว่านเป็นห่วงเย่เจินนั่นแหละ

ซูหว่านยิ้ม "คุณย่าคะ มาถึงนี่แล้ว จะกลับทำไมล่ะคะ ฉันก็เป็นคนตระกูลเย่นะคะ"