บทที่ 252 เขาจะน่ากลัวแค่ไหนกันเชียว

บทที่ 252 เขาจะน่ากลัวแค่ไหนกันเชียว?

ในปี 2000 ซูหว่านกับเหวินอวี่เคยเจอกันแค่ไม่กี่ครั้ง เรียกไม่ได้ว่าสนิทชิดเชื้อกัน

แต่นั่นก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคต่อความเข้าใจที่เธอมีต่อเหวินอวี่

ตราบใดที่ผู้หญิงคนนี้อยู่ตรงนั้น ท่าทางที่สง่างามและห้าวหาญของเธอก็สามารถสะกดทุกคนในงานได้ในพริบตา

เธอมีความเย่อหยิ่งอย่างเปิดเผย ท่วงท่าการเคลื่อนไหวดูสง่างาม เป็นดอกกุหลาบทองคำมีหนามที่วางโชว์อยู่ในตู้กระจก ซึ่งทำได้เพียงมองจากที่ไกลๆ แต่ไม่อาจเอื้อมมือไปสัมผัส

พอลองนึกถึงเหวินอวี่ที่ทั้งกล้าหาญและเก่งกาจมาตั้งแต่ปี 1980 ซูหว่านก็รู้สึกว่าการขัดเกลาและหล่อหลอมตลอดเวลายี่สิบปี เธอก็ควรจะออกมาเป็นแบบนี้แหละ