บทที่ 228 เสียใจไปก็เปล่าประโยชน์

บทที่ 228 เสียใจไปก็เปล่าประโยชน์

เมื่อครู่นี้ ถังเจียงโยวเอาแต่ยืนอยู่ในฝูงชนเพื่อดูความครึกครื้นไปกับทุกคน แถมเพราะตำแหน่งที่เธอยืนอยู่ค่อนข้างหน้า เลยมองเห็นเย่เจินผ่านหน้าต่างรถด้วยซ้ำ

ตอนนั้น ไม่รู้ว่าเย่เจินกำลังคุยอะไรกับภรรยาป้ายแดง เขาหัวเราะอย่างเขินๆ ก่อนจะหันหน้ามองออกไปข้างนอก และบังเอิญสบตากับเธอเข้าอย่างจัง

ถังเจียงโยวเห็นรอยยิ้มของลูกชายหุบลงไปในเสี้ยววินาทีที่เห็นเธอ ก่อนจะหันหน้าหนีด้วยท่าทางรังเกียจเล็กน้อย

วินาทีนั้นในใจของถังเจียงโยวรู้สึกเจ็บปวด ถึงแม้ระหว่างเธอกับเย่เจินจะไม่มีความผูกพันอะไรกัน แต่บางครั้ง...

เรื่องบางเรื่องก็พูดยากเกินไป อย่างเช่นตระกูลเย่ ตอนนั้นใครๆ ก็พากันรุมด่า แต่ตอนนี้กลับมีแต่คนคอยประจบประแจง