บทที่ 217 เธอแพ้อย่างราบคาบ

บทที่ 217 เธอแพ้อย่างราบคาบ

รอจนทุกคนจัดการตัวเองเสร็จ ซูจื้อเฉียงก็สวมชุดสูทตัวใหม่เอี่ยมวิ่งมาหา พอได้ยินว่าจะได้นั่งรถเก๋ง ก็ตื่นเต้นจนหน้าแดงปลั่ง

แบบนี้มันมีหน้ามีตามากเลยนะ เอาไปคุยโวได้ทั้งชีวิต

วุ่นวายกันอยู่พักหนึ่ง ก็เกือบจะออกเดินทางได้แล้ว ติดอยู่แค่ขาดหวังอวี้จือไปคนเดียว

ตั้งแต่ปลายปีที่แล้ว เวลาเข้างานทางฝั่งตลาดก็ยาวนานขึ้น จากแปดโมงเช้าถึงทุ่มตรง

วันนี้หวังอวี้จือเข้ากะดึก ตั้งแต่สิบโมงเช้าถึงหนึ่งทุ่ม ดังนั้นป่านนี้เธอเลยยังไม่กลับมา

คนขับรถก็บอกว่า สามารถไปส่งพวกเขาที่บ้านตระกูลเย่ก่อน แล้วค่อยไปรับหวังอวี้จือที่นั่น

แบบนี้มันยุ่งยากเกินไป วิ่งเพิ่มอีกรอบรถก็ต้องเปลืองน้ำมันไม่ใช่หรือ จากนั้นจึงบอกให้ขับอ้อมไปหน่อย แวะรับคนไปพร้อมกันเลย