บทที่ 215 ความในใจ

บทที่ 215 ความในใจ

ความจริงแล้วตอนที่เย่เจินกับซูหว่านคบหาดูใจกัน เขาก็ส่งของขึ้นมาให้ที่บ้านชั้นบนไม่น้อย เสื้อผ้าและรองเท้าไม่ต้องพูดถึง มีตั้งหลายชุด ทั้งยังเคยมอบนาฬิกาข้อมือนำเข้าให้หนึ่งเรือน นี่ถือเป็นของชิ้นใหญ่ นับว่าเป็นสินสอดได้เลย

ตามธรรมเนียมการแต่งงานในยุคนี้ นาฬิกาข้อมือ จักรเย็บผ้า วิทยุ และรถจักรยาน ถือเป็นสินสอดพื้นฐาน ครอบครัวทั่วไปล้วนมีข้อเรียกร้องเหล่านี้ หากครอบครัวไหนมีฐานะยากลำบากก็สามารถตกลงขอลดหย่อนลงมาสักชิ้นสองชิ้นได้ แต่ก็ต้องมี ไม่อย่างนั้นการแต่งงานครั้งนี้คงเสียหน้าแย่

ข้าวของเครื่องใช้เหล่านี้โดยพื้นฐานแล้วก็แค่ถูกส่งมาวนเวียนที่ฝั่งบ้านผู้หญิง แล้วค่อยเปลี่ยนสถานะเป็นสินเดิมส่งกลับไปฝั่งบ้านผู้ชาย