บทที่ 210 รับญาติ

บทที่ 210 รับญาติ

เย่เจินเข็นซูหว่านไปไว้ถัดจากคุณย่าเย่

เย่ฮ่าวกานกวักมือเรียกเขา “เย่เจิน มานี่สิ”

เย่เจินเดินเข้าไปหา

เย่ฮ่าวกานมองสำรวจหลานชายที่มีบุคลิกและหน้าตาโดดเด่นคนนี้ตั้งแต่หัวจรดเท้า

เขาพูดขึ้น “ปู่กับย่าของแกปรึกษากันแล้ว ตั้งใจจะส่งแกไปเรียนงานที่สำนักงานใหญ่ในประเทศ Y ครึ่งปี แกเต็มใจไหม ที่ต่อไปในฐานะคนของตระกูลเย่ จะแบกรับสืบทอดเจตนารมณ์ของบรรพชนและแบกรับความหวังในการฟื้นฟูตระกูล

เอาความรุ่งเรืองของตระกูลเย่เป็นความภาคภูมิใจ และความตกต่ำของตระกูลเย่เป็นความอัปยศ

ทำเพื่อตระกูลนี้ ทุ่มเทกายใจจนกว่าชีวิตจะหาไม่?”

ภาระนี้ ช่างหนักหนาเสียจริง!

เย่เจินเงียบไป ทั้งห้องโถงก็ราวกับถูกแช่แข็ง เงียบจนได้ยินเสียงเข็มตก