บทที่ 192 ขอแค่ยังมีชีวิตอยู่

บทที่ 192 ขอแค่ยังมีชีวิตอยู่

เอกสารแต่งตั้งฮูหยินขั้นหนึ่ง

ของชิ้นนี้สามารถปกปักรักษาบ้านได้จริงๆ

ซูหว่านส่ายหน้า "ฉันแค่ชื่นชมวีรกรรมอันรุ่งโรจน์ของบรรพชนอาวุโสก็พอแล้ว คงไม่ไปแตะต้องของของท่านหรอก"

เย่เจินยิ้มพลางขยี้ผมเธอเบาๆ

ทั้งสองคนเดินวนดูข้างในรอบหนึ่งแล้วก็เตรียมตัวออกไป

ซูหว่านถามเขา "ขาของคุณย่าเย่เสียไปได้ยังไงเหรอ"

ก่อนหน้านี้ตอนอยู่สวนมีคนอยู่เยอะ ซูหว่านเลยไม่กล้าถามเรื่องพวกนี้ แต่ความจริงในใจเธอใส่ใจมาก

คุณย่าเย่บอกว่าขาของท่านเป็นแบบนี้มาเกือบยี่สิบปีแล้ว

เพราะงั้น มีความเป็นไปได้สูงมากที่สองย่าหลานจากไปตอนนั้น ก็เพราะเรื่องขาของคุณย่าเย่นี่แหละ