กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 189 ทนดูไม่ได้
ซูหว่านนอนค้างที่นี่เป็นคืนแรกและไม่ได้กลับไป
ไม่รู้ว่าเมื่อคืนเย่เจินนอนตอนไหน แต่ตอนเช้าเขากลับดูมีเรี่ยวแรงเต็มเปี่ยมและอยากจะเล่นสนุกกับเธออีก
ซูหว่านผลักเขาออกไป
ตอนนี้เธอเริ่มกังวลถึงสถานการณ์ของฝั่งปี 1979 มากขึ้น ไม่รู้ว่าตัวเองที่นั่นเป็นอย่างไรบ้าง เย่เจินกลับมาจากเมืองโส่วเฉิงหรือยัง
หากเธอเป็นอะไรไป ครอบครัวและเพื่อนฝูงที่นั่นคง...
แค่คิดซูหว่านก็รู้สึกอึดอัดในใจแล้ว
เย่เจินลูบแก้มเธอพลางถาม "เป็นอะไรไป"
ซูหว่านถอนหายใจยาว เอื้อมมือไปคล้องคอเขา ซบลงในอ้อมอกแล้วพูดว่า "แค่จู่ ๆ มองนายแล้วรู้สึกว่ามันไม่ค่อยสมจริงน่ะ แต่พอกอดแล้ว จูบแล้ว ก็ได้รู้ว่านายคือคนที่มีชีวิตอยู่จริง มีตัวตนอยู่จริง"