เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 159 เขาคือใคร?
ในช่วงเวลาหลายปีที่อยู่ในต่างแดน มีหลายครั้งที่เขาสะดุ้งตื่นขึ้นมากลางดึก คิดถึงเธอจนนอนไม่หลับ
ในตอนนั้น ภายในหัวของเย่เจิน เธอเปรียบเสมือนสิ่งยั่วยวนที่คอยพัวพัน วนเวียนอยู่รอบตัว ทำให้เลือดในกายสูบฉีดจนความง่วงงุนมลายหายไปสิ้น
เขาคิดไว้ว่า รอให้เขากลับไปเมื่อไหร่ จะต้อง... จะต้อง...
ทว่า เมื่อคนตัวจริงมายืนอยู่ตรงหน้า ใบหน้าอ่อนหวานดุจดอกฝูหรง นัยน์ตากระจ่างใสบริสุทธิ์ เย่เจินกลับรู้สึกว่า แค่ได้มองเธอแบบนี้ก็เพียงพอแล้ว
"เสี่ยวหว่าน ฉันกลับมาแล้ว"
ฝ่ามือที่ลูบไล้บนใบหน้าของเธอเปลี่ยนเป็นบีบเบาๆ
แรงของเขาทิ้งรอยนิ้วมือสีชมพูจางๆ ไว้บนแก้มของหญิงสาวผู้เป็นที่รัก
รอยประทับที่เป็นของเขา
ซูหว่านจิ๊ปาก ปัดมือเขาออกแล้วถาม "ทำไมยังใส่หมวกกันน็อกอยู่อีก?"