บทที่ 156 ไอ้สารเลวนั่น

บทที่ 156 ไอ้สารเลวนั่น

การไปปิกนิกครั้งหนึ่ง มีทั้งไก่ เป็ด และเนื้อชิ้นโตครบครัน จ่ายคนละสองหยวนกว่าๆ คิดๆ ดูแล้วก็ไม่แพงเลย

รถมาถึงตีนเขา ก็พอดีกับเวลานัดหมาย

อีกฝ่ายก็ตรงเวลามาก ฝั่งพวกเขาเพิ่งลงจากรถ ฝั่งนั้นก็มาถึงพอดี

ใต้ต้นไม้ริมลานจอดรถ หรงจื่อโก่งตัวอาเจียนออกมา

ซูหว่านหยิบน้ำมาให้เธอบ้วนปาก

คนคนนี้ดูอาการไม่ค่อยดีตั้งแต่ขึ้นรถแล้ว ซูหว่านยังคิดว่าเธอจะลางานไม่มา แต่สุดท้ายก็ยังดั้นด้นมาทรมานตัวเอง

หรงจื่อ "ขอบใจนะ"

ซูหว่านไม่พูดอะไร คนตรงหน้าไม่รักตัวเองขนาดนี้ เธอไม่รู้เลยว่าจะพูดอะไรดี

เหวินอวี่เดินเข้ามาถาม "เป็นอะไรไป?"