บทที่ 152 รับมือ

บทที่ 152 รับมือ

เห็นซูเสวียปินโกรธขึ้นเรื่อยๆ

ซูจื้อเฉียงจึงดึงอีกฝ่ายไปด้านข้าง แล้วเล่าเรื่องของตัวเองกับจ้าวผิงผิงให้ฟังด้วยเสียงแผ่วเบา

"นี่นายยอมตกลงงั้นเหรอ?"

ซูเสวียปินมองซูจื้อเฉียงด้วยความตกตะลึง นิสัยแบบจ้าวผิงผิงเนี่ยนะ เขาคงไม่ได้ชอบหล่อนเข้าหรอกใช่ไหม

ซูจื้อเฉียงตอบ "แล้วจะให้ทำยังไงได้ ตอนที่ฉันกลับไป พวกเขาก็จัดโต๊ะจีนเตรียมไว้หมดแล้ว"

ก่อนหน้านี้พอโดนทางบ้านพูดเกลี้ยกล่อม ซูจื้อเฉียงก็ยังพอฝืนใจรับได้อยู่ แต่ตอนนี้พอพาหล่อนมาเดินดูรอบเมือง ยิ่งคิดเขาก็ยิ่งไม่พอใจ

แต่คนก็ถูกยัดเยียดมาให้แล้ว หากตอนนี้กลับไปถอนหมั้น ทั้งสองฝ่ายก็คงไม่ยอม

ซูเสวียปินเองก็เข้าใจความลำบากใจของเขา จึงตบไหล่ลูกพี่ลูกน้องพลางบอกว่า "อย่าเพิ่งรีบร้อนแต่งงานเลย รอดูไปก่อนว่าหลังจากนี้จะมีวิธีอื่นไหม"

"อืม"