บทที่ 82 โมโหจนปอดแทบระเบิด

บทที่ 82 โมโหจนปอดแทบระเบิด

เย่เจินจากไปแล้ว ซูหว่านมองตามแผ่นหลังเขาจนลับสายตา เมื่อคิดดูแล้วก็ยังไม่รีบกลับเข้าไปในตลาด แต่เดินไปทางโกดังและเรียกเหอเสียออกมาแทน

เหอเสียหาววอด พลางพูดกับซูหว่านว่า "พี่ซู เมื่อกี้ฉันกำลังกินเลี้ยงอยู่เลย กับข้าวเพียบเลยนะ"

ซูหว่านหัวเราะ "ในความฝันเหรอ?"

เหอเสียหัวเราะแหะๆ ใช่แล้ว ในความฝันนั่นแหละ

ซูหว่านก็หัวเราะตามไปด้วย

คราวก่อนเพราะเรื่องของเย่เจิน เธอคิดว่าเด็กคนนี้จะซึมเศร้าไปสักพักเสียอีก แต่ตอนนี้ดูเหมือนจิตใจของเธอจะเข้มแข็งกว่าที่คิดไว้มาก

เดิมทีเหอเสียก็เป็นแค่เด็กสาวที่ยังไม่ค่อยมีความคิดเป็นผู้ใหญ่นัก ทำอะไรก็เป็นพักๆ พอรู้ว่าเย่เจินมีคนที่ชอบแล้ว ต่อมาเธอก็ตัดใจได้เอง

แต่ซูหว่านก็ยังต้องบอกให้เธอรู้ ว่าตนเองกับเย่เจินคบหากันแล้ว