กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 69 พี่เจินเริ่มทำตัวดีขึ้นแล้ว
ก็รู้แล้วนั่นแหละ
วันต่อมา ทั้งสองคนมาเจอกันที่หัวสะพาน ผู้ชายที่ปกติชอบทำตัวเหมือนนกแก้วพูดมากจู่ๆ ก็เงียบไป ตลอดทางไม่ยอมพูดอะไรเลย
ซูหว่านมองเขา เขาก็ยังหันหน้าหนีไปอีกทาง เหมือนกับเด็กโข่งไม่มีผิด
เมื่อเห็นว่าใกล้จะถึงทางแยก ซูหว่านก็พูดขึ้น "ตอนบ่ายเลิกงานฉันจะไปหาป้าเฉิน ไปคุยกับเธอให้รู้เรื่อง"
ความจริงเมื่อคืนเธอคิดเอาไว้แล้ว
เย่เจิน: "เธอไม่ต้องไป ฉันไปเอง"
ซูหว่านสงสัย "นายไปเหรอ? จะจัดการยังไง?"
"เธอไม่ต้องยุ่งหรอก"
ซูหว่าน: "ฉันไปเองดีกว่า ถึงตอนนั้นก็พูดให้ชัดเจน ให้เธอไม่ต้องมาแนะนำใครให้ฉันอีกก็พอ" นิสัยของผู้ชายคนนี้ ถ้าพูดกันไม่เข้าหูแล้วเขาเกิดของขึ้นมาจะทำยังไง