บทที่ 65 สาวซื่อ

บทที่ 65 สาวซื่อ

"นายเป็นใคร? ในลานบ้านมีคนตั้งเยอะแยะ ถึงตาคนนอกที่ไม่เกี่ยวอะไรด้วยมาช่วยตั้งแต่เมื่อไหร่"

เย่เจินเดินขึ้นมา ในมือถือไม้ไผ่ยาว หิ้วตะกร้าใบหนึ่ง โดยมีซูเสวียปินเดินตามหลังมาติดๆ

สีหน้าของเขาเหมือนจะยิ้มแต่ก็ไม่ยิ้ม น้ำเสียงเต็มไปด้วยการเย้ยหยัน

พอโจวจื่อหมิงเห็นเขา หน้าอกก็เหมือนมีก้อนหินอุดไว้ อึดอัดจนทรมานมาก

เย่เจินเห็นสีหน้าของอีกฝ่ายเหมือนคนกินขี้มา ก็หัวเราะหึๆ สองที ทำท่าทางราวกับผู้ชนะ

สมัยก่อน ตอนที่หมอนี่ยืนอยู่ข้างเธอ ก็ทำสีหน้าแบบนี้แหละ

ตอนนี้ เขาจะคืนมันให้ทั้งหมดเลย

ผู้ชายสองคนต่างจ้องหน้ากัน ประจันหน้ากันอย่างเงียบๆ

ผ่านไปครู่หนึ่ง โจวจื่อหมิงก็เดินลงไป