กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 56 ฉันเลี้ยงเธอเอง!
ด้านบนอุโมงค์เป็นเนินเขา เมื่อยืนอยู่บนยอดจะสามารถมองเห็นทิวทัศน์ได้กว่าครึ่งเมือง
มองดูดวงอาทิตย์สีแดงที่ค่อยๆ ลับขอบฟ้าไปในระยะไกล ทั้งสองคนก็หยุดฝีเท้าลงโดยไม่ได้นัดหมาย
“สวยจังเลยนะ” ซูหว่านทอดถอนใจเบาๆ
วินาทีนี้ทั้งร่างกายและจิตใจราวกับได้รับการผ่อนคลาย
เย่เจินหันไปมองเธอ “อืม สวยมาก”
ทั้งสองคนยืนอยู่บนเนินเขาครู่หนึ่ง
ซูหว่านถอนหายใจยาวก่อนจะเอ่ยขึ้น “จริงสิ เรื่องที่นายออกหน้าแทนฉัน แล้วก็ไปอัดโจวจื่อหมิง ขอบใจนะ ความจริงแล้วฉันอยากจะอัดเขามาตั้งนานแล้ว”
ไม่ว่าจะเป็นเพราะความเป็นห่วงหรือความไม่เห็นด้วย แต่ท้ายที่สุดแล้ว ในใจของซูหว่านก็ยังรู้สึกซาบซึ้งอยู่ดี