บทที่ 54 ไอ้ลูกเวร

บทที่ 54 ไอ้ลูกเวร

ชุมชนเถาหยวน บ้านตระกูลโจว

ผู้เฒ่าถังนั่งอยู่บนตำแหน่งประธานของโซฟาในห้องรับแขก มองดูถังเจียงอิ๋งทำแผลบนใบหน้าให้โจวจื่อหมิงด้วยสีหน้าเคร่งขรึมและไม่พอใจ

โจวจื่อหมิงเดี๋ยวก็แยกเขี้ยว เดี๋ยวก็ซี๊ดปากร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวด ทำให้ถังเจียงอิ๋งต้องคอยระมัดระวังอย่างเต็มที่ ราวกับกำลังทะนุถนอมเด็กทารก พอทายาม่วงไปนิดหนึ่งก็เป่าลมให้ทีหนึ่ง

ส่วนโจวจื้อเฉิงที่อยู่ข้าง ๆ สองแม่ลูก ปากก็คอยบอกให้เบามือหน่อย สองมือบีบเข้าหากันแน่น แทบอยากจะเจ็บแทนลูกชาย

ครอบครัวสามคนนี้ หมดสภาพแล้วจริง ๆ

ผู้เฒ่าถังหลับตาลงเงียบ ๆ มิน่าล่ะ หญิงสาวที่ชื่อซูหว่านคนนั้นถึงดึงดันจะเลิก คนแบบนี้ แม้แต่เขาก็ยังมองไม่ขึ้น

ผ่านไปพักใหญ่ ในที่สุดแผลบนหน้าของโจวจื่อหมิงก็จัดการเสร็จเรียบร้อย