บทที่ 50 จบเห่แล้ว

บทที่ 50 จบเห่แล้ว

แม่เจ้า หนึ่งร้อยกว่าหยวน นั่นมันกะจะเอาชีวิตคนตระกูลเจี่ยงเลยไม่ใช่หรือไง?

คุณนายเฒ่าเจี่ยงร้องโวยวายขึ้นมาทันที เงินพวกนั้นไม่ได้ยืม ตระกูลซูเป็นคนให้ เป็นเงินที่พวกเขาแสดงความกตัญญูต่างหาก

ผลปรากฏว่าซูหว่านก็หยิบกระดาษรายชื่อออกมาอีกแผ่น ของเหล่านี้ล้วนเป็นสิ่งที่คนตระกูลเจี่ยงเอาไปจากบ้านพวกเขาตลอดสิบกว่าปีที่ผ่านมา มีตั้งแต่แป้งสาลีหนึ่งชั่ง ไปจนถึงเนื้อหมูหนึ่งเส้น รวมกันแล้วมีถึงสามหน้ากระดาษ

ความจริงตระกูลเจี่ยงก็ไม่ได้มาหาผลประโยชน์ทุกเดือนหรอก เพียงแต่เวลาผ่านไปนาน พอมันสะสมเข้าก็เลยเยอะ

ให้ตายเถอะ นี่เห็นตระกูลซูเป็นอะไรกันเนี่ย

พวกป้าๆ ในสำนักงานเขตชุมชนทำงานไกล่เกลี่ยปัญหาครอบครัวมาสิบกว่ายี่สิบปี เคยเห็นญาติยากจนที่ชอบมาหาผลประโยชน์ไม่น้อย แต่เพิ่งเคยเห็นคนที่หน้าด้านขนาดนี้เป็นครั้งแรก